Verbinding in ontmoeting

'Ik heb meer met jullie gedeeld dan wat de meeste familieleden van mij weten.' 

Vier stoelen. Een microfoon midden op tafel. We gingen een podcast opnemen over het ouderperspectief bij zorgintensieve kinderen. Vier ouders met vier unieke gezinssituaties. Vier totaal verschillende verhalen. 

We denken vaak dat delen tijd nodig heeft. Dat vertrouwen langzaam groeit. Dat je eerst de juiste woorden moet vinden. 

Maar dat is niet altijd zo. 

Terwijl een andere ouder vertelde over het onbegrip, de oordelen en alles wat mensen aan de buitenkant zien, voelde ik het meteen. Kippenvel op mijn arm. Alsof ze mijn gedachten uitsprak. 

Herkenning zit niet in dezelfde situatie. Het zit in hetzelfde gevoel. 

Soms hoef je niet te reageren, op te lossen of uit te leggen. Alleen luisteren en laten landen. 

In mijn boek schrijf ik over de onzichtbare parels: de lichtpuntjes die je onderweg tegenkomt. Dit soort ontmoetingen zijn daar één van. 

Sommige parels zijn niet te plannen. Ze liggen ineens in je hand. 

📅 Dinsdag schrijfdag elke week een stukje uit de binnenwereld.