Jouw agenda telt ook

"Voor jezelf kiezen is niet egoïstisch. Het is een vorm van zorg." 

‘We willen de afspraak graag dinsdag om 11.00 uur plannen, dan kunnen we allebei in onze agenda.’ 

Je kijkt naar je eigen agenda. Je had die ochtend eindelijk een wandeling ingepland, gewoon even buiten zijn, even niet denken. Maar je verschuift het. Want dit is belangrijker. 

Een zorgorganisatie plant een afspraak in. Eén optie. Geen vraag wanneer jij kunt. En jij past je aan. Zoals altijd. 

Want zo werkt het als ouder van een zorgintensief kind. Jij staat altijd aan. Jouw agenda is het laatste wat telt. Als het goed gaat met je kind, gaat het goed met jou. Tijd voor jezelf voelt bijna egoïstisch. 

Maar wat als dat niet helemaal klopt? 

Niet omdat voor jezelf kiezen makkelijk is. Dat is het niet. Zeker niet als je kind elke dag vecht met gedachten die jou 's nachts wakker houden. Dan voelt 'even voor jezelf' soms zelfs schuldig. 

En toch: als jij leegloopt, wie staat er dan nog naast je kind? 

Kleine momentjes tellen; een wandeling die je niet verzet, een kopje thee met aandacht. En aan zorgverleners aangeven op welke dagen je bereikbaar bent. Jouw agenda telt ook. 

Wanneer heb jij voor het laatst iets voor jezelf niet verzet? 

Ze verschoof de wandeling. Volgende week stond hij er weer. Dit keer liet ze hem staan. 

Dinsdag schrijf dag: een stukje uit de binnenwereld.