Hoe krijg je ze zover als de motivatie er (nog) niet is

Hoe krijg je ze zover als motivatie er (nog) niet is?

Deze vraag krijg ik vaak: “Hoe krijg je jongeren/volwassenen zover als de motivatie er (nog) niet is?”
Het lijkt soms alsof de motivatie helemaal stuk is.

En eerlijk gezegd: daar is geen standaard antwoord op.
Ieder mens is anders, en dus heeft ook iedereen iets anders nodig om in beweging te komen.

Motivatie hoeft geen startpunt te zijn

In mijn aanpak ga ik er niet van uit dat een deelnemer meteen gemotiveerd moet zijn.
Vaak is er al zoveel stress, teleurstelling of overprikkeling geweest, dat motivatie vanzelf heel ver weg voelt.

Daarom begin ik met aansluiten bij de beleving van de persoon:

• Wat is haalbaar?
• Wat geeft veiligheid?
• Waar is misschien een klein sprankje interesse of plezier te vinden?
• 
  

Ik werk altijd met kleine stapjes. Stapjes die niet voelen als verplichtingen, maar als mogelijkheden. Mogelijkheden om te ervaren dat iets lukt of fijn kan zijn. Vanuit die succeservaringen groeit vaak vanzelf de motivatie om een volgende stap te zetten.

De rol van de toolbox

De toolbox Van stress naar plezier helpt hierbij. Door ontspanning, beweging of kleine momenten van plezier te laten ervaren, neemt stress af. En waar stress afneemt, ontstaat ruimte. Vanuit die ruimte kunnen deelnemers opnieuw ontdekken wat ze wél willen en kunnen.

Motivatie is dus geen voorwaarde om te starten, maar iets wat in het proces mag groeien.

Hoe werkt dat concreet?

In de toolbox werk je stapsgewijs:

1. Plan op maat – starten met vragenlijsten en het levenswiel om te onderzoeken waar nog een klein beetje motivatie zit. Aansluiten en langzaam uitbreiden.
2. De 10 V’s – waarbij vertrouwen en verbinding de belangrijkste pijlers zijn.
3. Experimenten – net buiten de comfortzone, in de ontwikkelzone.
4. Kleine stapjes – voordoen, samen doen, herhalen.
5. Succeservaringen – laten voelen dat iets lukt.
6. Maatwerk & context – altijd blijven kijken naar de omgeving. Soms zit het niet in het kind, maar in de context die aangepast moet worden.

Het belang van context

Een mooi voorbeeld komt uit het boek Alle breinen leren van Saskia Schepers. Een kind dat niet stil kan zitten op school wordt gezien als een probleem: “Er is iets mis.” Maar de context veranderen, maakt het verschil. Het kind blijkt een danseres in de dop, op een dansschool bloeit ze op en wordt ze een prima ballerina.

Er is dus niets mis, het vraagt alleen een andere context.

Dat is ook precies wat ik doe met mijn toolbox: op zoek naar iemands sprankel. Waar word je blij van? Dansen, gamedesign, LHBTI-gemeenschap, spelletjes spelen? Vanuit die sprankel verzin ik creatieve opdrachten en uitdagingen waardoor iemand weer tot ontwikkeling komt.

Zoals Saskia Schepers zegt: “Iedereen wil leren, maar niet iedereen volgt hetzelfde pad.”
Daar sta ik 100% achter. Dat is mijn missie met de toolbox, iedereen zijn eigen pad laten volgen.

Wil je ervaren hoe dit werkt?

Op 1 oktober start de volgende toolboxtraining ‘Van stress naar plezier’.
👉Klik hier om in te schrijven