Levend verlies voelt als heimwee

maartje • 2 oktober 2025

Levend verlies voelt als heimwee

Aanpassingen die het dagelijks leven makkelijker maken, kunnen tegelijkertijd voelen als verlies. Alsof je steeds een stukje verder afdrijft van het ideaalbeeld dat je ooit voor jezelf had. Tijdens het Autivrouwencafé werd dat heel treffend verwoord: levend verlies kan voelen als heimwee. Heimwee naar de persoon die je was vóór een verlies, of naar de toekomst zoals je die in gedachten had. Een toekomst die niet haalbaar blijkt, en het verdriet dat dat met zich meebrengt. Je vergelijkt jezelf met anderen, spiegelt je aan het perfecte plaatje, en merkt hoeveel impact dat heeft.

 

Dit kan zich op allerlei manieren uiten. Lichamelijke klachten, het wegstoppen van emoties, schuldgevoel, een masker opzetten, je eenzaam voelen of het idee hebben dat je er niet over kunt praten. Soms ontstaat zelfs het gevoel ‘gek’ te zijn, omdat niemand lijkt te begrijpen hoe diep dit heimwee kan snijden.

 

Tegelijkertijd ontdekten we hoe belangrijk acceptatie hierin is. Keuzes maken en aanpassingen doen brengen verlichting, ook al kan dat voelen als opnieuw iets verliezen. Het besef dat je goed bent zoals je bent, kan ruimte geven om milder naar jezelf te kijken. Door te delen met anderen merk je dat je niet uniek of raar bent, maar dat veel vrouwen dit herkennen.

 

Wat helpt is luisteren en (h)erkenning vinden. In het Autivrouwencafé ontstaat die veilige plek waar je in je eigen tempo mag praten over verlies en heimwee. Waar je stil kunt staan bij de vraag: wie ben ik, en wat heb ik nodig? Door stap voor stap jezelf beter te leren kennen, groeit veerkracht. Acceptatie is daarbij een sleutel en dat mag tijd kosten.

 

Ook los van het café kun je hiermee oefenen. Door in kleine stapjes te leren jezelf te kennen en ruimte te geven aan verdriet en rouw, ontstaat meer veerkracht. Acceptatie is niet het opgeven van je wensen, maar het vinden van een manier om met mildheid te kijken naar wie je bent en wat je nodig hebt. Het mag groeien in jouw tempo en dat is precies goed.


Wil je aan de slag met je veerkracht vergroten?

Klik hier voor de training stress & balans.

ontspanning
door maartje 30 maart 2026
Ontdek waarom ontspanning essentieel is bij stress, burn-out en autisme – speciaal voor professionals en ouders van zorgintensieve kinderen. Met praktische oefeningen.
lichtpuntje zien
door maartje 24 maart 2026
Een eerlijk verhaal over vastlopen in zorg en onderwijs. Over afwijzingen, wachtlijsten en een verwijzing die toch geen blijdschap brengt. Voor alle ouders die weten hoe het voelt om alleen in het donker te staan.
Een gouden zonsopgang verlicht een donker, rotsachtig kustlandschap, met een klein eilandje zichtbaar in de verte op de oceaan.
door maartje 23 maart 2026
Van hondenmens naar kattenloopster: een dag vol schrijfinspiratie, workshops en een metafoor die blijft hangen.
schrijfweek tenerife uitzicht
door maartje 2 maart 2026
Een week alleen op Tenerife om te schrijven, grenzen te verleggen en vertrouwen te vinden. Lees mijn persoonlijke ervaring vol groei en inspiratie.
rust in de natuur
door maartje 24 februari 2026
Over de spanning tussen willen en kunnen: mijn ervaringen met een geannuleerde schrijfweek, overprikkeling, autisme en houvast. Een persoonlijke blog voor ouders en professionals, én een inkijkje in mijn nieuwe boek.
door maartje 16 februari 2026
Wat een bijzonder moment: ik heb mijn schrijfcontract ondertekend .
schrijversleven waar ik schrijf
door maartje 10 februari 2026
Een inkijkje in mijn schrijversleven: waar en hoe ik schrijf, mijn vaste schrijfdag, werkplekken, ideeën en inspiratie. Over woorden, veerkracht en groei.
ruimte voor jezelf
door maartje 3 februari 2026
Ontdek hoe kleine momenten van stilstand, schrijven en zelfzorg helpen om weer ruimte te vinden in een leven vol zorg en prikkels. Een blog voor ouders en professionals.
door maartje 29 januari 2026
Kleine stappen in beweging helpen bij stress, burn-out en autisme. Met praktijkvoorbeeld, oefenopdracht en 10‑minuten beweegboost.
Sunset over sand dunes with orange-tinged clouds in a blue sky.
door maartje 27 januari 2026
Een persoonlijke ode aan de veerkracht van moeders van een zorgintensief kind. Over schrijven als verwerking en de stille kracht die iedere zorgintensieve moeder draagt.