Vrijheid in verbinding

Een mooie en bijzondere netwerkwandeling met Julia gisteren.
Netwerken vind ik ingewikkeld. Hoe doe je dat op een goede manier? Het voelt al snel als moeten en dat geeft druk. Julia liet me een andere kant zien: van ont-moeten naar herkennen, verhalen delen en echte verbinding.

Tijdens onze wandeling in de natuur bij Sonsbeek/Sypendaal in Arnhem gebeurde iets wat symbool stond voor onze gesprekken.
Een grote boom bezweek onder de druk van zijn eigen gewicht. In slow motion, met een aankondiging van een hard gekraak, viel hij met een luide plof op de grond. Blaadjes dwarrelden omhoog als in een dans. Even kregen ze de ruimte om te zweven, zichtbaar geworden doordat de boom ze nog een laatste windvlaag meegaf.

Toen het magische stof weer was neergedaald en we, geraakt door het moment, verder konden lopen, hadden we een keuze:
stoppen en teruggaan, over de boom stappen of eromheen lopen.

De boom stond symbool voor ons gesprek.
Soms komt je leven te zwaar onder druk: door jezelf, je omgeving, de zorgen om je kinderen of je werk. En dan stort je, net als die boom, in.
Dat hebben we allebei ervaren, toen we een aantal jaar geleden in een burn-out terechtkwamen.

Maar juist dan ontstaat er ruimte voor iets nieuws.
Zoals de boom opnieuw wortel kan schieten of voedingsbodem wordt voor ander leven, zo kun jij ook opnieuw groeien.
Soms moet er eerst iets plaatsmaken voordat iets anders licht en ruimte krijgt.

Het proces van de natuur is ook het proces in ons: van rouw, van herkennen en van accepteren.
Je kunt het forceren: de boom omzagen, maar echte verandering vraagt tijd.

Vrijheid ontstaat pas wanneer je in verbinding staat/blijft met jezelf én je omgeving.
Zoals op de foto te zien is, staat de boom nog steeds in verbinding met zijn eigen stam, hij heeft nog niet helemaal losgelaten.