Boekentip 4: Een authentieke kijk op autisme
Zomerlezen: 5 boekentips over autisme
Boekentip 4 Een authentieke kijk op autisme van Tom van Duuren
Deze zomer deel ik vijf boeken over (vrouwen met) autisme. Verhalen en inzichten die helpen om autisme beter te begrijpen, in al zijn diversiteit.
Soms via theorie, soms via verhalen die zó persoonlijk zijn dat je ze bijna voelt. Boeken die laten zien hoe het is om steeds alert te moeten zijn, om te zoeken naar rust, of om trouw te blijven aan wie je bent, ondanks alles om je heen.
Deze week een boek dat raakt door zijn persoonlijke toon, hoopvolle perspectief en focus op kwaliteiten.
Een authentieke kijk op autisme
Geen roman of studieboek, maar verhalen van mensen zelf
Boekentip 4: Een authentieke kijk op autisme van Tom van Duuren
Geen roman of studieboek, maar verhalen van mensen zelf
Een authentieke kijk op autisme is anders dan de andere boeken uit deze serie. Geen roman, geen theoretisch boek, maar een bundel met interviews. Verhalen van oud-leerlingen van een autismeklas, in hun eigen woorden, terugkijkend op hun jeugd, schooltijd en het leven nu.
Dat levert mooie inkijkjes op: in hun kwaliteiten, hun hobby’s, wat ze geleerd hebben, wat hen helpt of juist belemmert.
Leuk om zo letterlijk door de ogen van deze mensen te kijken. Hoe verschillend hun levens ook zijn, steeds lees je de kracht van wat wel lukt.
Helaas is het aantal vrouwelijke oud-leerlingen in het boek klein. Tom benoemt dit zelf ook: hij heeft geprobeerd ook vrouwen te interviewen, maar zij zagen het niet zitten.
Wat me raakte was ook de herkenning in het verhaal van ouders. De extra verantwoordelijkheid die je draagt. De soms radicale beslissingen die je neemt, om je kind te beschermen of de juiste plek te vinden.
De spotlight op moeders vond ik mooi:
hoe ze zich als leeuwinnen opstellen, vanuit intuïtie voelen dat er iets niet klopt, en volhouden tot er passende hulp is.
“Dus laten we ouders vooral zien als de experts.
Zij kennen hun kind het beste.”
En: “het begint met goed luisteren”. Iets wat Tom in dit boek met veel aandacht doet. Naar ervaringen, naar wensen, naar perspectieven.
Een citaat uit het boek van Marc Fleisher:
“Het is als een berg oplopen met zware schoenen.
Het is zwaar, het gaat langzaam,
maar er is altijd vooruitgang mogelijk.
Er is altijd hoop.”
Zó mooi, omdat het gaat over kijken naar wat er wél kan. Over kleine stappen, ontwikkelperspectief, volhouden.
In september ga ik een schrijfworkshop bij Tom volgen. Vandaar dit boek uitgelezen. Omdat het raakt, inspireert, en een waardevolle kijk geeft op mensen met autisme en hun veerkracht.
Zelfs met zware schoenen kun je vooruit.
Volgende week volgt boekentip 4. Wil je de eerdere blogs lezen of tips ontvangen in je mail? Kijk op mijn site of meld je aan voor mijn inspiratiemail
