dit boek had ik nooit willen schrijven

"Dit boek had ik eigenlijk nooit willen schrijven." 

Niet omdat ik niet van schrijven houd. 

Maar omdat ik liever niet had meegemaakt waarover ik schrijf. 

De hoofdstukken gingen over momenten die geen enkele ouder op zijn verlanglijstje zet. Over zorgen die je niet kunt oplossen. Over machteloosheid. Over zoeken naar hulp. Over dagen waarop je niet wist hoe morgen eruit zou zien. 

We denken vaak dat iemand een boek schrijft omdat die iets bijzonders heeft meegemaakt. 

Maar dat voelt voor mij niet zo. 

Dit verhaal begon niet met een droom om schrijver te worden. Het begon met een reis die ik liever niet had hoeven maken. 

En toch bracht die reis ook iets anders. 

Tussen alle moeilijke momenten lagen kleine lichtpuntjes verborgen. Mensen die naast ons stonden. Woorden die hielpen. Een glimlach op een onverwacht moment. Dingen die je pas ziet als je blijft kijken. 

Als ik iets heb geleerd, is het dat pijn en schoonheid soms naast elkaar bestaan. 

Daarom heb ik dit verhaal opgeschreven. 

Onzichtbare Parels, mijn reis als moeder in de wereld van autisme. 

Sommige parels vind je alleen op wegen die je nooit had willen bewandelen.