Maskeren bij autisme herkennen: tips voor professionals

‘Oh, dat had ik even gemist dat je autistisch bent, dat had ik niet aan je gezien.’

Je zegt het goedbedoeld. Als compliment bijna. Ze glimlacht, zegt ‘oh nee?’ en gaat verder met het gesprek.

Wat je niet ziet: ze heeft dit al honderd keer gehoord. En elke keer bevestigt het hetzelfde, dat haar autisme onzichtbaar moet blijven om geaccepteerd te worden

‘Euhm... je kunt niet aan de buitenkant zien of iemand autisme heeft?’

‘Nee, maar ik bedoel, ik heb het ook niet gemerkt.’

We denken vaak dat we kunnen zien of merken wat iemand nodig heeft. Dat zichtbaar functioneren betekent: het gaat goed. Maar als iets onzichtbaar is, betekent dat niet dat het voor diegene niet lastig is.

Maar… wat als je jezelf kan zijn, met alles wat daarbij hoort?

Op weg naar un-masking, in kleine stapjes

Het verminderen van het maskeren begint met zelfacceptatie: je bent goed zoals je bent.

Dat klinkt misschien simpel, maar het is een proces. Eén dat iemand in haar eigen tempo mag doorlopen, in een veilige omgeving.

Praktische handvatten als professional

·      Help haar een ‘handleiding’ van zichzelf maken. Wat geeft stress, wat geeft energie?

·      Onderzoek samen in welke situaties ze het meest maskeert, en wat ze daar op dat moment nodig heeft.

·      Geef ruimte om grenzen aan te geven en keuzes te maken die goed voor haar zijn, ook als die niet voor iedereen begrijpelijk zijn.

·      Benoem het belang van hersteltijd, bewust inplannen na sociaal uitdagende momenten.

·      Stimuleer verbinding met gelijkgestemden, vrienden of een professional die haar begrijpt.

Doel is niet om alle copingmechanismen los te laten. Het gaat om een balans, een balans die werkt voor haar. En uiteindelijk om het mooiste dat er is: zichzelf accepteren, zoals ze is.

Jij kunt de omgeving zijn waar het masker een beetje lichter wordt.

Wil je hier meer over lezen? 

Ik schreef er een heel artikel over

Wil je ook mijn inspiratiemails ontvangen?
Schrijf je je dan hier in 👇