Wat als je autisme hebt, maar niemand het ziet? Ontdek het onzichtbare verhaal achter gedrag – en hoe jij het verschil kunt maken.
Toen ik laatst een populaire roman las, schrok ik. In een hoofdstuk werden de DSM-criteria voor autisme “geciteerd”. Nou ja, geciteerd.. Het stond er alsof autisme betekent dat je onvermogen hebt om relaties aan te gaan, geen contact maakt, onverstaanbaar praat, ernstige driftbuien hebt en in jezelf gekeerd bent. Ik dacht: wacht even, dit klopt helemaal niet

Ik schrik, meerdere mensen die ik ken hebben dit gelezen. Ik heb autisme, wat denken mensen dan over mij? Terwijl we inmiddels allemaal weten dat de manier waarop autisme zich uit bij vrouwen vaak totaal anders is dan het stereotype beeld.

Want hoe ziet autisme eruit?
Ik lach.
Ik werk.
Ik geef trainingen.
Ik reis.
Ik maak oogcontact.
Ik heb vrienden.

Dus hoor ik regelmatig: “Je ziet het niet aan je.”
En dan voel ik het… een klein stemmetje dat zich wil verdedigen, zich bijna moet verantwoorden.

Maar laten we eerlijk zijn: je ziet het ook niet aan iemand of ze chronisch ziek zijn, ADHD hebben of worstelen met depressieve gevoelens. Onzichtbaar betekent niet dat het er niet is.

Mijn autisme is er wél
Je ziet het misschien niet, maar ik voel het:
- Als ik overprikkeld raak door een geurkaars, terwijl buiten
kinderen gillen en ik al moe ben.
- Als mijn hoofd blijft malen: Was ik te direct? Had ik dat anders moeten zeggen?
- Als ik na een drukke dag niet meer weet hoe ik moet ontspannen, terwijl ik daar anderen juist zo goed bij help.
Mijn gedachten stuiteren als pingpongballen door mijn hoofd. Ik probeer ze weg te slaan, maar ze komen terug. Steeds feller. Steeds kritischer.

De binnenwereld van vrouwen met autisme
Veel vrouwen met autisme herkennen zich niet in het klassieke beeld van ‘de autist’. We leren maskeren, sociaal gedrag kopiëren, ons aanpassen. Soms jarenlang. Tot het niet meer gaat. Ook ik kreeg een burn-out. Ik was op.

En ik ben niet de enige. Ik zie het bij veel vrouwen gebeuren.

Daarom is het zó belangrijk dat zorg- en onderwijsprofessionals verder kijken dan het stereotype. Dat ze leren herkennen wat er schuilgaat achter gedrag. Want pas dan kunnen ze écht het verschil maken – voor dat meisje dat zich anders voelt, voor die vrouw die op haar tenen loopt, voor die moeder die denkt dat ze faalt.

Wat kun jij doen als professional of naaste?
Autisme bij vrouwen vraagt om een andere manier van kijken. Geen snelle oordelen, maar oprechte nieuwsgierigheid. Dit kun jij doen om écht verschil te maken: - Luister zonder te willen oplossen. Soms is gehoord worden al genoeg.
- Stel open vragen. Bijvoorbeeld: “Wat helpt jou in zo’n situatie?” of “Hoe ervaar jij dit?”
- Let op signalen van overprikkeling of vermoeidheid. Die zijn vaak subtiel.
- Respecteer grenzen, ook als ze onzichtbaar zijn.
- Wees geduldig. Maskeren kost energie – het afzetten ervan ook.

Kleine aanpassingen in jouw benadering kunnen een wereld van verschil maken voor iemand met autisme.

Wil jij verder kijken dan het stereotype?
In mijn trainingen duiken we samen in het échte verhaal achter autisme bij vrouwen. Met theorie én ervaringsverhalen. Voor vrouwen met autisme die zichzelf beter willen begrijpen. En voor professionals die hun blik willen verruimen.

Nieuwsgierig?
Meer over mijn trainingen vind je hier.👉 Ontdek mijn trainingen

Met vriendelijke groet,

Maartje de Vries
PerspectiviA Coaching & Training